Είναι γεγονός ότι η περίοδος των Ελληνιστάν τελειώνει χρονικά κάπου στο 2000 μετά την δημιουργία του δεύτερου cd τους .Από κει κι έπειτα το γενικό κλίμα της απογοήτευσης και της παρακμής που έχει καταβάλει την σκηνή αλλά και τους ανθρώπους του λεγόμενου Ελληνόφωνου ροκ, επηρέασε και την μπάντα σε συνδυασμό με τις γνώριμες ανθρώπινες αδυναμίες.
      Όμως, το 2003 ο Γιώργος Ελευθέρογλου αναζητά τον Τάκη Μπόζογλου (κιθάρα) και οι δυο μαζί προτείνουν στον Κώστα Φλωροσκούφη (τύμπανα), επίσης παλιό φίλο, την μουσική παρέα  ως ανάγκη δημιουργίας κι έκφρασης. Ο Τάκης και ο Κώστας γνώριζαν τον Πάρη Βαγιωνά (μπάσο) τον οποίον και φέρνουν τους επόμενους μήνες στην παρέα. Προερχόμενοι όλοι από παλιότερες μπάντες της Θεσσαλονίκης (Ελληνιστάν,Γκρόβερ,Τρύπες)αφουγκράζονται αλλά και μοιράζονται εμπειρίες, τους ίδιους περίπου ήχους και τις ίδιες ανησυχίες.
      Μετά από ένα χρόνο περίπου φτιάξανε ένα αρχικό demo με 7 τραγούδια τα οποία και παρουσιάζουν σε συναυλίες ως «Ναϊάς». Αλλά και πάλι ο Τάκης θα αποχωρίσει από την παρέα αλλά και από την Ελλάδα. Σε εκείνη τη  φάση πολλοί κιθαρίστες περνούνε χωρίς όμως να παραμείνει κάποιος από αυτούς ώσπου στα τέλη του 2004 ένας παλιός φίλος ο Φώτης Παπασταύρου θα τον αντικαταστήσει. Αυτό το σχήμα θα ονομαστεί  ΚΕΡΑΙΕΣ.
      Η παρθενική εμφάνιση θα γίνει τον Οκτώβριο του 2005 στο Μύλο στην Θεσσαλονίκη κι αμέσως μετά θα ακολουθήσουν κι άλλες εμφανίσεις. Τα μηνύματα που δέχεται η μπάντα από τις αντιδράσεις του κόσμου είναι πολύ ενθαρρυντικά κι έτσι με αποφασιστικές και σίγουρες κινήσεις προχωρά στην διαδικασία της καταγραφής του υλικού.
      Μόνο που τώρα η τεχνολογία κάνει τα πράγματα πιο απλά ,  αλλά και σε πολλά σημεία πιο σύνθετα μιας και όλη η ευθύνη για την ηχογράφηση, την παραγωγή και την διάθεση περνά από τα δικά τους χέρια μέσα από το  δικό τους studio, το οποίο και λόγω του χαρακτήρα του αποκαλούν «πλανόδιο». Βέβαια ο ενθουσιασμός είναι μεγάλος και τελικά οι μικροί σκόπελοι ξεπερνιούνται με αρκετή μελέτη και δουλειά αλλά και τη βοήθεια του συγγραφέα-αγιογράφου Ζαρίφη Ζαριφόπουλου, επίσης παλιού φίλου, ο οποίος έφτιαξε την εταιρεία «ΕΙΚΟΝΑ» για προσωπικές του εκδοτικές ανάγκες και με της οποίας το label  θα κυκλοφορήσει το cd.
       Η αρχική σκέψη και κρυφό όνειρο του Γιώργου είναι να ενωθούν μέσα σ΄ αυτή την ηχογράφηση και να καταγραφούν , φωνές φίλων που σημάδεψαν την Ελληνόφωνη σκηνή, φωνές που όλα αυτά τα χρόνια δίνουν το παρόν στην παρέα, στο τραγούδι, φωνές ανθρώπων που σιγοτραγουδούν και βροντοφωνάζουν τις αδυναμίες μας, φωνές ανθρώπων που δεν φοβούνται να κρύψουν το γέλιο τους… Έτσι προέκυψε και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2006 και εκδόθηκε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο «Αυτοί δε γελούνε ποτέ», με 12 τραγούδια εκ των οποίων μια διασκευή του ομώνυμου τραγουδιού από τον Μιχάλη Αχλατζή (Χορευτές του Βυθού) και με συμμετοχές στα φωνητικά από τους: Παναγιώτη Πέρτσινο(Γκροβερ), Νίκο Δημητριάδη (Τα ρόδα της ερήμου),Θανάση Δημητρακούδη (Πράσσειν ¶λογα), Ντίνο Τσαναξή (Χωματεροί), Θοδωρή Μπιτζίδη.   Στο μεταξύ αρκετές συναυλίες θα γίνουν με γνωστά συγκροτήματα όπως οι: Γκρόβερ, Καπνός, Χορευτές του Βυθού, Υπόγεια Ρεύματα, Πράσσειν ¶λογα κ.α , σε διάφορα σημεία στην Β.Ελλάδα .
      Η μπάντα έχει δημιουργήσει ένα site : www.keraies.gr μπαίνοντας στην μεγάλη παρέα του διαδικτύου εμπλουτίζοντάς το με πληροφορίες και υλικό σχετικό μ΄ αυτήν.
                Σήμερα οι ΚΕΡΑΙΕΣ δημιουργούν καινούργια τραγούδια στο studio τους με παράλληλες ζωντανές εμφανίσεις.

 

ΚΕΡΑΙΕΣ - ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΛΟΥΝ ΠΟΤΕ [2006]